حتما شما هم پله برقي را در جاهاي مختلف مانند فروشگاه ها، فرودگاه ها، متروها و حتي پلهاي عابر پياده ديده ايد. اين پله ها مردم را به طبقات بالا يا پايين مي برند و وجود آنها باعث مي شود بدون خستگي براحتي رفت و آمد ميان طبقات انجام شوند ؛ اما آيا تا به حال فکر کرده ايد اين وسيله چگونه کار مي کند؟ نخستين پله برقي را جس وبليورنو در سال 1881 ميلادي در ايالات متحده امريکا ساخت. از اين پله براي انتقال ديرکهاي چوبي و ميله هاي فلزي به درون کشتي ها استفاده مي شد. نام پله برقي براي نخستين بار در سال 1900 ميلادي براي پلکان متحرکي به کار رفت که در نمايشگاهي در شهر پاريس به نمايش گذاشته شده بود. از آن پس ، نام پله برقي براي اين گونه پله ها رايج شد. حداکثر ارتفاع پله هاي برقي امروز 18 متر است. اين پله ها به وسيله نيروي برق کار مي کنند و با زنجير حلقوي که بدون توقف در حال چرخش است ، به حرکت در مي آيند. يک موتور اين زنجير را مي چرخاند. زنجير به پله ها متصل است و چرخش آن موجب حرکت پله مي شود. پله ها هم پس از آن که به بالاترين يا پايين ترين نقطه رسيدند، به زير آن مي روند و پس از گذشتن از زير پا از سمت مقابل بيرون مي آيند. هنگام حرکت پلکان ، سطح پله ها به گونه اي بيرون مي آيد که ما براحتي بتوانيم روي آن بايستيم. پله هاي برقي بزرگ مي توانند در هر ساعت 6هزار نفر را جابه جا کنند. پله هاي برقي به صورتي طراحي شده اند که اگر به هر دليلي يکي از زنجيرهاي آن بشکند يا جابه جا شود، پله از حرکت مي ايستد. علاوه بر اين ، يک کليد ايمني يعني هم در پله برقي وجود دارد که حرکت آن را در صورت بروز هر گونه ايراد يا اختلال فورا متوقف مي کند.

لینک : What A Beautiful World

دانشمندان کانادايی به کمک اشعه ليزر موفق شده اند تصويری سه بعدی از تابلوی معروف لئوناردو داوينچی تهيه کنند.

با مطالعه دقيق تابلو و کشف لايه های زيرين آن، گفته شده است مونا ليزا جامه ای به تن دارد که زنان حامله و يا فارغ از زايمان به تن می کرده اند.

اين تحقيق همچنين نشان می دهد که تابلو در طول 500 سال آسيب چندانی نديده است.

فراسوی سايه های تيره

هيئتی از مرکز پژوهش ملی کانادا اجازه داشتند بر اصل تابلو که به موزه لوور تعلق دارد کار کنند.

با مطالعه دقيق ليزری، بخش های تيره و ناشناخته تابلو کشف شده است: مانند مد لباس موناليزا و فرم گيسوی او.

با پژوهش اخير روشن شده است نوع بالا تنه ای که مونا ليزا به تن دارد، در قرن شانزدهم ميلادی مخصوص زنان حامله بوده و يا زنانی که تازه از بستر زايمان برخاسته اند.

اين جزئيات تا کنون شناخته نبود، زيرا در سايه های تيره تابلو فرو رفته بود.

درباره هويت زن گفته شده است که او همسر بازرگانی از اهالی فلورانس به نام فرانچسکو دل جوکوندو بوده است.

رازهای ديگر

داوينچی سفارش نقاشی اين اثر را بين سالهای 1503 و 1506 دريافت کرد اما آن را به موقع تحويل نداد و چند بار آن را عوض کرد.

درباره اين اثر هنوز رازهايی باقی است از جمله اين که معلوم نيست اين تابلو چگونه پديد آمده است.

شگردهای شيوه نقاشی مات يا به اصطلاح دودآلود داوينچی هنوز کاملا روشن نشده است.

به گفته کارشناسان داوينچی با ابزارها و رنگهای خود، سبک تازه ای ابداع کرده بود که اجزای تصوير در عين ظرافت و هماهنگی، مشخص و برجسته ديده می شد.

خوش‌اندام‌ و قشنگ‌ باشد
جذاب‌ باشد
دارای‌ موقعيت‌ شغلي‌ باشد
شنونده‌ خوبي‌ باشد
شوخ‌ و بذله‌گو باشد
قامت‌ برازنده‌ داشته‌ باشد
خوش‌لباس‌ باشد
قدرشناس‌ باشد
در ذهنش‌ انديشه‌هاي‌ حيرت‌انگيز و شگفت‌آور وجود داشته‌ باشد
عاشق‌ خوبی‌ باشد و اهل‌ خيالپردازی‌ باشد

ليست‌ بازنويسي‌ شده‌ در 32 سالگي‌

قيافه‌اش‌ خوب‌ باشد(اولويت‌ با كساني‌ كه‌ دچار كچلي‌ يا كم‌مويي‌ نيستند
در ماشين‌ را براي‌ خانم‌ باز كند و صندلي‌ را براي‌ خانم‌ از پشت‌ ميز بيرون‌ بكشد
به‌ قدر كافي‌ براي‌ خوردن‌ يك‌ شام‌ گران‌ قيمت‌ در خارج‌ از منزل‌ پول‌ داشته‌ باشد
بيش‌ از آنچه‌ حرف‌ مي‌زند، گوش‌ كند
به‌ لطيفه‌هاي‌ خانم‌ بخندد
براحتي‌ بتواند ساكهاي‌ سنگين‌ حاوي‌ مواد خوراكي‌ را حمل‌ كند
حداقل‌ يك‌ كراوات‌ داشته‌ باشد
در قبال‌ خوردن‌ يك‌ غذاي‌ خوب‌ خانگي‌ تشكر كند
تاريخ‌ تولد و سالروز ازدواج‌ را به‌ خاطر داشته‌ باشد
حداقل‌ يك‌ بار در هفته‌ حرفهاي‌ عاشقانه‌ بزند

ليست‌ بازنويسي‌ شده‌ در 42 سالگي‌

خيلي‌ زشت‌ نباشد
قبل‌ از آمدن‌ من‌، با ماشين‌ به‌ راه‌ نيفتد
يك‌ كار ثابت‌ داشته‌ باشد و بتواند حداقل‌ يك‌ بار در سال‌ خرج‌ شام‌ بيرون‌ از خانه‌ را بپردازد
وقتي‌ من‌ حرف‌ مي‌زنم‌ بتواند سرش‌ را تكان‌ بدهد
لطيفه‌هاي‌ كهنه‌ و قديمي‌ را به‌ خاطر داشته‌ باشد
به‌ قدر كافي‌ توانايي‌ داشته‌ باشد تا بتواند در جابه‌جاكردن‌ مبلمان‌ كمك‌ كند
پيراهني‌ بپوشد كه‌ برآمدگي‌ شكمش‌ را بپوشاند
شيشه‌ آبليمويي‌ را كه‌ نوار اطمينان‌ درش‌ باز شده‌، تشخيص‌ بدهد و آن‌ را نخرد
به‌ خاطر داشته‌ باشد كه‌ درب‌ محافظ‌ توالت‌ فرنگي‌ را قبل‌ از خروج‌ سر جايش‌ بگذارد
آخر هر هفته‌ صورتش‌ را اصلاح‌ كند

... در 52 سالگي‌

موهاي‌ گوش‌ و بيني‌اش‌ را كوتاه‌ كند
در اماكن‌ عمومي‌ آروغ‌ نزند و خرخر نكند
خيلي‌ زياد پول‌ قرض‌ نگيرد
وقتي‌ من‌ ابراز محبت‌ مي‌كنم‌ به‌ خواب‌ نرود
لطيفه‌هاي‌ تكراري‌ را هفته‌يي‌ چندبار نگويد
ظاهرش‌ به‌ قدري‌ مناسب‌ باشد كه‌ گاهي‌ آخر هفته‌ها بشود با او به‌ پيك‌نيك‌ رفت‌ والبته‌ حال‌ و حوصله‌ بيرون‌ رفتن‌ را داشته‌ باشد
كمتر جوراب‌ لنگه‌ به‌ لنگه‌ بپوشد و لباسهاي‌ زيرش‌ را زود زود عوض‌ كند
در برابر خوردن‌ يك‌ شام‌ حاضري‌ تشكر كند
اسم‌ و آدرسش‌ را به‌ خاطر داشته‌ باشد
چند هفته‌ يك‌ بار در تعطيلات‌ آخر هفته‌ اصلاح‌ كند

... در 62 سالگي‌

از بچه‌يي‌ كوچك‌ نترسد
به‌ خاطر داشته‌ باشد حمام‌ خانه‌ كجاست‌
براي‌ منظم‌ و با قاعده‌ بودن‌ او، نياز به‌ خرج‌ كردن‌ پول‌ زيادي‌ نباشد
فقط‌ هنگام‌ خواب‌ به‌ آرامي‌ خرخر كند
به‌ خاطر داشته‌ باشد كه‌ چرا مي‌خندد
آنقدر توانايي‌ داشته‌ باشد كه‌ بدون‌ كمك‌ قادر به‌ ايستادن‌ باشد
معمولاص بتواند بعضي‌ از لباسهايش‌ را بدون‌ كمك‌ ديگران‌ بپوشد
غذاهاي‌ سبك‌ را دوست‌ داشته‌ باشد
به‌ ياد بياورد كه‌ دندانهاي‌ مصنوعي‌اش‌ را كجا گذاشته‌ است‌
به‌ خاطر داشته‌ باشد كه‌ چه‌ وقت‌ آخر هفته‌ است‌

... در 72 سالگي‌

نفس‌ بكشد
كنترل‌... خودش‌ را از دست‌ نداده‌ باشد
 

نویسنده : اميرعباس امامی

با خواندن خبر جراحي گردن يك سگ در هفته گذشته و اشاره صريح خبرگزاری به اينكه سگ مورد نظر تا قبل از عمل نمی‌توانست «پارس» كند، نگارنده را بر آن داشت تا به بيان خاطره ای آموزنده بپردازم.

سالها قبل كه طراحی جدول يكی از نشريات را به عهده داشتم، تلفنی از فرهنگستان زبان و ادب فارسی به دفتر نشريه شد و خواهان گفت‌وگو با طراح جدول شدند. آقایی كه خود را از مديران فرهنگستان معرفی كرد با لحنی عتاب انگيز از شرحی كه در جدول براي لغت «پارس» گذارده بودم انتقاد كرده و بسيار گله مند بود از شرح «بانگ سگ» كه در جدول. لغت چهارحرفی «پارس» در می‌آمد.

وی در تشريح اين انتقاد يادآور شد كه در زمانهای گذشته اعراب براي تمسخر ايرانيان. «عوعوی سگ» را با لفظ «پارس» اطلاق می‌كردند و متاسفانه طی زمان اين عبارت بديمن در فرهنگ و محاورات ايرانی نيز جای گرفت.
ادله قابل تاملی بود كه شايد در هيچ كتاب يا رسانه‌ای به آن اشاره نشده بود و طي سالها بعد هم تاكنون به آن اشاره‌ای نشد.

راقم اين سطور بارها در سريالها و برنامه‌های تلويزيونی و حتی مطبوعات به اطلاق نامناسب بانگ سگ به «پارس» برخورد كردم و از اينكه در اين زمينه تذكری از فرهنگستان زبان و ادب فارسی نشد در عجب بودم كه حتی اطلاق «خليج عربی» نيز تمسخر و توهين امروزين اعراب به ايرانيان به شمار می‌رود كه بی‌تفاوتی در اين مبحث نيز شايسته نبوده و خوشبختانه با آن اقداماتی عاجل صورت گرفته است.
به هر حال شايسته ديدم با يادآوری اين مطالب حداقل همكاران رسانه ای در پاسداری از «پارس» و شكوه و جلال پارس دقت نظر داشته باشند.

پسرها

با ماشين ميرن به بانک، پارک ميکنن، ميرن دم دستگاه عابر بانک
کارت رو داخل دستگاه ميذارن
کد رمز رو ميزنن، مبلغ درخواستی رو وارد ميکنن
پول و کارت رو ميگيرن و ميرن

دخترها

با ماشين ميرن دم بانک
در آينه آرايششون رو چک ميکنن
به خودشون عطر ميزنن
احتمالاً موهاشون رو هم چک ميکنن
در پارک کردن ماشين مشکل پيدا ميکنن
در پارک کردن ماشين خيلی مشکل پيدا ميکنن
بلاخره ماشين رو پارک ميکنن
توی کيفشون دنبال کارتشون ميگردن
کارت رو داخل دستگاه ميذارن، کارت توسط ماشين پذيرفته نميشه
کارت تلفن رو ميندازن توی کيفشون
دنبال کارت عابربانکشون ميگردن
کارت رو وارد دستگاه ميکنن
توی کيفشون دنبال تيکه کاغذی که کد رمز رو روش ياداشت کردن ميگردن
کد رمز رو وارد ميکنن
۲دقيقه قسمت راهنمای دستگاه رو ميخونن
کنسل ميکنن
دوباره کد رمز رو ميزنن
کنسل ميکنن
دوست پسرشون رو صدا ميزنن که کد صحيح رو براشون وارد کنه
مبلغ درخواستی رو ميزنن
دستگاه ارور (خطا) ميده
مبلغ بيشتری رو درخواست ميکنن
دستگاه ارور (خطا) ميده
بيشترين مبلغ ممکن در خواست ميکنن
انگشتاشون رو برای شانس رو هم ميذارن
پول رو ميگيرن
برميگردن به ماشين
آرايششون رو توی آينه عقب چک ميکنن
توی کيفشون دنبال سويچ ماشين ميگردن
استارت ميزنن
پنجاه متر ميرن جلو
ماشين رو نگه ميدارن
دوباره برميگردن جلوی بانک
از ماشين پياده ميشن
کارتشون رو از دستگاه عابر بانک بر ميدارن. (حواس نمی‌ذارن برای آدم)
سوار ماشين ميشن
کارت رو پرت ميکنن روی صندلی کنار راننده
آرايششون رو توی آينه چک ميکنن
احتمالاً يه نگاهی هم به موهاشون ميندازن
میندازن توی خيابون اشتباه
برميگردن
ميندازن توی خيابون درست
پنج کيلومتر ميرن جلو
ترمز دستی رو آزاد ميکنن. (ميگم چرا انقدر يواش ميره)

می خوام ببینم پلیس نا محسوس و محسوس و اینا حرفی واسه گفتن دارن؟

لینک : What A Beautiful World

گوسفند بع بع مي كرد

شب شده بود اما حسنك به خانه نيامده بود.حسنك مدت هاي زيادي است كه به خانه نمي آيد.او به شهر رفته و در آنجا شلوار جين و تي شرت هاي تنگ به تن مي كند.او هر روز صبح به جاي غذا دادن به حيوانات جلوي آينه به موهاي خود ژل مي زند.

موهاي حسنك ديگر مثل پشم گوسفند نيست چون او به موهاي خود گلت مي زند.

ديروز كه حسنك با كبري چت مي كرد .كبري گفت تصميم بزرگي گرفته است.كبري تصميم داشت حسنك را رها كند و ديگر با او چت نكند چون او با پتروس چت مي كرد.پتروس هميشه پاي كامپيوترش نشسته بود و چت مي كرد.پتروس ديد كه سد سوراخ شده اما انگشت او درد مي كرد چون زياد چت كرده بود.او نمي دانست كه سد تا چند لحظه ي ديگر مي شكند.پتروس در حال چت كردن غرق شد.

براي مراسم دفن او كبري تصميم گرفت با قطار به آن سرزمين برود اما كوه روي ريل ريزش كرده بود .ريزعلي ديد كه كوه ريزش كرده اما حوصله نداشت .ريزعلي سردش بود و دلش نمي خواست لباسش را در آورد .ريزعلي چراغ قوه داشت اما حوصله درد سر نداشت.قطار به سنگ ها برخورد كرد و منفجر شد .كبري و مسافران قطار مردند.

اما ريزعلي بدون توجه به خانه رفت.خانه مثل هميشه سوت و كور بود .الان چند سالي است كه كوكب خانم همسر ريزعلي مهمان ناخوانده ندارد او حتي مهمان خوانده هم ندارد.او حوصله ي مهمان ندارد.او پول ندارد تا شكم مهمان ها را سير كند.

او در خانه تخم مرغ و پنير دارد اما گوشت ندارد

او كلاس بالايي دارد او فاميل هاي پولدار دارد.

او آخرين بار كه گوشت قرمز خريد چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت .اما او از چوپان دروغگو گله ندارد چون دنياي ما خيلي چوپان دروغگو دارد به همين دليل است كه ديكر در كتاب هاي دبستان آن داستان هاي قشنگ وجود ندارد.

نویسنده : Keyboard

http://converticon.com

لینک : What A Beautiful World

همين شرکت درسال 1995، در خارج از امريکا بويژه در اروپا ( آلمان، هلند وکشورهاي اسکانديناوي ) ، بيش از 56/2 ميليارد دلار به امر تبليغات اختصاص داد که بخش عمده آن تبليغات تلويزيوني بود .

گران ترين خودکار در اين مجموعه ، يک خودکار از جنس طلا و پلاتين است که 500 دلار ارزش دارد .

نویسنده : مهدی علیخانی

پس از آنکه با آغاز قرن 21، دولت امارات عربي متحده اعلام کرد که «تا ده سال آينده، 325 جزيره مصنوعي در آب‌هاي خليج فارس خواهد ساخت»، هيچ رسانه‌اي به انعکاس و تحليل اين اقدام و عواقب آن مبادرت نکرد.
اين جزاير قرار است در حاشيه سواحل دوبي که يکي از هفت امارت اين کشور کوچک حاشيه جنوبي خليج فارس است احداث شوند، اما طرفداران محيط زيست معتقدند که اين توسعه جديد (جزاير مصنوعي) عوارض سنگيني را بر اکوسيستم منطقه خاص حوزه خليج فارس وارد مي‌کند.

مجري اين فاجعه زيست محيطي، تشکيلات دولتي توسعه نخيل (Nakheel) در دوبي مي‌باشد که مجري ساخت سه جزيره به شکل نخل(Palm Lands) که طول هر کدام بيش از 6 کيلومتر است و يک جزيره بيضوي به شکل نقشه 5 قاره کره زمين(The World) در منطقه اي بطول 9 کيلومتر و عرض 6 کيلومتر است و بودجه اي 20 بيليون دلاري را براي آن در نظر گرفته است.
اين پروژه با شعار: «مکاني بي نقص براي دور شدن از دنيا» قطعاً سود کلاني را نيز از اين تخريب آشکار محيط زيست براي بانيان آن در بر خواهد داشت.

جالب آنکه سلطان بن سليم (Sultan bin Sulayem)، مدير پروژه جزاير مصنوعي مي‌گويد که اين پروژه خود، موجب پيدايش يک اکوسيستم خواهد شد!
وي معتقد است «ته درياي دوبي مانند يک بيابان است. من معمولا در آنجا غواصي مي‌کردم و در واقع مقدار قابل توجهي از مرجان در آنجا نديدم. فقط چند صخره محدود، باقي آن تماما صاف و شني بود و هيچ نشاني از زندگي يا محل مناسبي براي ماهي‌ها در آن ديده نمي‌شد.»!

بن سليم، همچنين معتقد است که ساخت اين جزاير که از نظر بسياري از اهالي دوبي بيش از حد نمايشي هستند، بسيار لازم است زيرا تنها ذره‌اي از ساحل خليج فارس به امارات تعلق دارد و «هنگامي که اين پروژه تمام شود، ما به جاي 60 کيلومتر، 1200 کيلومتر ساحل خواهيم داشت.»!

اما آنچه نگارنده در اين نوشتار در پي تبيين آن است، بررسي اجمالي آثار فاجعه بار زيست محيطي احداث اين جزاير مصنوعي بر اکوسيستم حوزه خليج فارس و نقض آشکار معاهدات بين المللي در اين زمينه است و نتيجه گيري در اين رابطه را بر عهده مخاطبان مي‌گذارد.
آنچه مبرهن است خليج فارس که همواره از آن به عنوان «گهواره تمدن» و «قلب تپنده خاورميانه» ياد شده، به عنوان دريايي نيمه بسته داراي اکوسيستم منحصربه‌فردي در ميان حوزه‌هاي آبي جهان است.
عمق اين اقدام فاجعه بار امارات متحده عربي همزمان با پايان احداث اولين جزيره نخل نمايان شد. زماني که به اذعان رسمي مجريان، براي اين پروژه 1.65 بيليون متر مکعب ماسه و 87 ميليون تن صخره جا به جا شد و براي تکميل آن 1 بيليون تن صخره به محل آورده شد.

اما عواقب اوليه اين دستکاري آشکار در طبيعت به گزارش کارشناسان سازمانهاي ناظر بين المللي چه بود؟
1- تنها ساحل مرجاني شناخته شده در دوبي، در طي اين عمليات از بين رفتند.
2- آشيانه‌هاي ساحلي لاک‌پشت‌هاي دريايي (گونه خاص منطقه خليج فارس) ويران شدند.
3- جريانهاي طبيعي آب تغيير مسير داده‌اند.
4- گل و لاي حاصل از کار، آبهاي شفاف و شيشه اي را به شکل لجن زار در محدوده اين جزاير مصنوعي درآورده است که در حال پيش روي است.

فردريک لاوني (Frederic Launay) سرپرست دفتر پشتيباني از حيات وحش جهان در دوبي در گزارشي در سال 2005 اعلام کرد:
«اين کار، به خصوص در محل ايجاد اولين جزيره، براي محيط زيست طبيعي دوبي بسيار زيان آور بود. اتفاقي که افتاده شرم آور است زيرا آنجا يک مکان طبيعي بسيار عالي بود و تا مدتي امکان حفاظت و بازگشت به حالت اوليه وجود داشت و هنوز چيزي از سرمايه طبيعي باقي مانده بود تا با آن بتوان به جايي رسيد. اما آن فرصت از دست رفت و اکنون ما تنها مي‌توانيم از ترميم و تسکين صحبت کنيم».

جالب آنکه دکتر عماد حفار(Imad Haffar) رئيس تحقيقات و توسعه پروژه نخيل، در پاسخ به اظهارات لاوني گفت: "من در اين تکنولوژي هيچ ايرادي نميبينم. ما زماني که اين کار را در ابعاد بسيار بسيار وسيعتر انجام داديم، بايد منتظر نتيجه شويم. منظور من از ابعاد بزرگ، ابعادي غول آسا است.»!
در حاليکه که کشورهاي ساحلي خليج فارس، هنوز واکنش مؤثري در اين رابطه نداشته اند، پروژه دوم نيز آغاز شده و علاوه بر تمام اينها، بقاياي دو هواپيماي جنگي، چند جمبو جت و هفت کرجي به اعماق دريا برده شده‌اند تا براي غواصان يک پارک زير دريايي موضوع دار به وجود بياورند! اين اقدام نيز که نقض آشکار قوانين بين المللي در بستر درياها که از آن با عنوان «ميراث مشترک بين الملل» ياد مي‌شود، باعث ويراني بستر دريايي در اطراف اين جزاير مصنوعي شد و مسئولان نخيل تنها پاسخس که داشتند اسن بود که: «گل و لاي ناشي از اين عمليات بالاخره نشست خواهد کرد و آب صاف خواهد شد.»!

لاوني، در گزارش‌هاي بعدي خود اظهار داشت: متأسفانه مقامات امارات در امر بررسي عواقب اين پروژه مخرب موفق نبوده‌اند.
در اين راستا، مسئولين پروژه نخيل در جواب اعتراض دفاتر حفظ محيط زيست گفته‌ اند که آنها زياني به اکوسيستم وارد نکرده‌اند و بيشتر مرجانهاي ساحلي در اين منطقه، قبلاً مرده بودند!
اما، فاجعه اصلي در اين راستا مراحل آغازين را طي مي‌کند که در صورت تکميل آن در يک جمله بايد گفت: «خداحافظ خليج فارس»! مقامات امارات عربي متحده، اقدامات اوليه براي پروژه نقشه دنيا، را که مساحتي حدود 63 کيلومتر مربع از اکوسيستم خليج فارس را کاملاً نابود مي‌کند، آغاز کرده‌اند. اين جزاير ناشناخته در حالي سر از آب در مي‌آورند که نه تنها مخالفتي از سوي کشورهاي منطقه مشاهده نمي‌شود، بلکه در کمال تأسف در برخي از جرايد و سايتهاي اينترنتي داخل کشور نيز شاهد تبليغ پيش فروش منازل واقع شده در اين جزاير هستيم!

اگرچه اخيراً زمزمه هايي از برخي نمايندگان استانهاي جنوبي کشور در مجلس شوراي اسلامي، در رابطه با جلوگيري از اين تخريب زيست محيطي و نقض آشکار قوانين بين المللي و ارسال نامه‌هاي اعتراض آميز به مجامع بين المللي شنيده شد، اما اين اقدامات در برابر سرعت پيشرفت اين پروژه‌ها و تخريب حيات طبيعي خليج فارس مؤثر نخواهند بود.

در اين راستا، در حالي که به لحاظ اهميت جلوگيري از آلودگي و حفظ محيط زيست خليج فارس در ارتباط با اکتشافات، حفاريها و آلودگيهاي نقتي سازمانهاي منطقه‌اي مهمي همچون «راپمي» توسط امضاء کنندگان کنوانسيون 1978 کويت، (کشورهاي حاشيه خليج فارس و حتي امارات عربي متحده)، تشکيل شده و فعاليت مي‌کنند، اما تاکنون اقدامات جدي و بازدانده اي در اين رابطه از سوي هيچ يک از کشورها بطور گروهي و يکجانبه انجام نشده است.

اين سهل‌انگاري غير قابل قبول به غير از آنکه مساوي با نابودي حيات نمونه حوزه آبي خليج فارس خواهد شد، قطعاً ديگر کشورهاي کوچک حاشيه جنوبي خليج فارس را نيز که با کمبود جدي حوزه سرزميني و وسعت مواجه هستند به اقدامات مشابه رهنمون مي‌کند، کما اينکه «کويت و بحرين» نيز اخيراً اعلام کرده‌اند طرح‌هاي مشابهي را در دست بررسي دارند!
و لذا تشکيل گروه‌هاي کاري متشکل از متخصصين حقوقي و زيست محيطي براي بررسي آثار مخرب احداث اين جزاير مصنوعي و جلوگيري از تداوم انجام آن با حضور کشورهاي حاشيه خليج فارس امري ضروري و غير قابل اجتناب است.

این خانم هم خودشو سر کار گزاشته هم مارو هم سگ بیچاره رو